Ir al contenido principal

Entradas

Mostrando entradas de abril, 2011

2 domingo pascua 2011

Non importa tanto o ver coma o crer, confiar, compartir, buscar consello, escoitar... para así descubrir a presenza do Resucitado
PÓRTICO
Hoxe, se cadra máis ca nunca, os que nos consideramos crentes vivimos, a miúdo, coma os discípulos do evanxeo: ao anoitecer, coas portas pechadas, cheos de medo..... Estamos inmers@s no vello, non experimentamos ao resucitado; a nova humanidade parece ausente das nosas vidas. A pesares de ser este día o primeiro da semana, o primeiro da nova creación, seguimos aferrados ao vello, ao de antes. Precisamos que o Señor se faga presente e recoñecelo nos seus sinais.
Hoxe ofrécesenos un sinal para atoparnos co Resucitado: a comunidade. Xa podemos esquecernos de pensar so en nós, na nosa fe, na nosa oración, na nosa misa, no noso domingo, no... "meu". A Pascua, a resurrección que estamos a celebrar, invítanos a mirar en común, a expresar a nosa fe en comunidade, xa que é nesta onde se aparece o Resucitado, na reunión orante dos discípulos. E tamén …

VIXILIA PASCUAL 2011

MONICIÓN AO COMEZO
LITURXIA DA LUZ
Bendición do lume
Acendemos as veas
Procesión ao templo
Pregón pascual

LITURXIA DA PALABRA
Monición
Primeira Lectura (Xén.)
Segunda lectura (Xén.)
Terceira lectura (Éx.)
Cuarta lectura (Ez)
GLORIA
ORACIÓN COLECTA
Quinta lectura (Rom)
Evanxeo (Mt)
REMUÍÑO
LITURXIA BAUTISMAL
Monición
Ladaíñas
Bendición da auga
Renovación das promesas bautismais
Oración da comunidade

LITURXIA DA EUCARISTÍA
Ofertorio
Santo
Noso Pai
Paz
Comuñón
Reflexión
Despedida
Monición ao comezo
Na noitiña deste día, e camiñando cara á próxima amencida, dispoñémonos a celebrar a gran festa da nosa fe: a Pascua. Como ocorreu naquel día, nós tamén hoxe nos xuntamos, pero agora sen medo e cheos de esperanza, para celebrar que a nosa fe é vida, cambio, renovación… primavera. Unha primavera que posibilita que xermolen experiencias novas e ilusionantes nos corazóns e na acción de tantos homes e mulleres que comparten a súa fe e para quen Xesús de Nazaret non foi un gran home do pasado ao que lembramos con cariño, senón o…
22 DE ABRIL (VENRES SANTO)
CAMIÑANDO CO POBO

ESQUEMA
Monición ao comezo
Enunciado da estación e texto bíblico
Resposta: "Adorámoste Cristo, e bendicímoste que pola túa Santa Cruz redimiches ao mundo"
Reflexión
Silencio
Noso Pai e Avemaría
Canto: Camiñarei na presenza do Señor
ORACIÓN INICIAL
    Como membros de diferentes comunidades parroquiais reunímonos nesta noite para facer un camiño de reflexión, oración e comuñón. Sabémonos compañeir@s deste camiño e unímonos para que este momento sexa verdadeiramente camiño de paso da morte á vida; da tristura á desesperanza. É noite de Venres Santo, e a Cruz quere ser símbolo de inicio de novas ilusións, proxectos e esperanzas. Nela e a ela unímonos compartindo momentos da nosa vida nos que descubrimos a necesidade que temos de cambiar, de comezar de novo ou de deixar atrás actitudes e palabras que feriron e levaron dor e tristura ás persoas que de nós as recibiron. Poñámonos logo en camiño co compromiso de querer cambiar e renovar a vida.
Cant…

VENRES SANTO 2011

LITURXIA DA PALABRA
Lecturas:
Isaías: "El soportou
os nosos sufrimentos e aguantou as nosas dores"
Salmo: "Pai,
nas túas mans encomendo o meu espírito"
Paixón segundo Xoán
Homilía

ORACIÓN UNIVERSAL:
Solidarizámonos e pedimos a Deus especialmente por tod@s @s crucificad@s do mundo

ADORACIÓN DA CRUZ

COMUÑÓN

CAMIÑANDO CO POBO

PÓRTICO
O amor de Deus que celebrabamos onte, faise hoxe "amor ata o extremo", ata a morte. Cristo, que se despoxou da súa categoría de Deus meténdose ata o fondo nos ambientes humanos, chegou ata a fin, identificándose cos máis pobres e morrendo na cruz.
Aparentemente, a súa vida foi un fracaso, a súa presenza creativa, viva e significativa entre os pescadores, os pobres, os enfermos... provocou que todo e todos se poñan na súa contra, empuxándoo cara á cruz.
Pero no seu aparente fracaso, a morte de Xesús leva consigo unha vitoria total. Desde entón a dor, o esforzo, a entrega... adquiren un significado novo... porque a nosa vida, coma a súa…

XOVES SANTO 2011

CANTO DE ENTRADA
PÓRTICO
PERDÓN
GLORIA
ORACIÓN COLECTA
LECTURAS
1ª Lectura: Ex 12,1-8.11-14
Canto: Sede o sal, sede a luz
2ª Lectura: 1 Co 11,23.26.
Evanxeo: Xn 13,1-15
REMUÍÑO
CREDO
ORACIÓN DA COMUNIDADE
OFRENDAS
NOSO PAI
PAZ
COMUÑÓN
TRASLADO AO MONUMENTO
ALTARES. RETÍRANSE OS MANTEIS
O PAN QUE SE PARTE E SE REPARTE FAISE VIDA ENTREGÁNDOSE AOS DEMAIS
Pórtico
O Xoves Santo é o día do amor máis grande: o do amor ata o extremo. O amor de Xesús non ten límite, senón que é un misterio que chega a nós con toda a súa fondura neste e durante todos os días da nosa vida. Somos incapaces de abranguelo co noso pobre corazón, xa que é un amor que chega e inclúe a todas as persoas: non hai diferenza, boas e malas, libres e escravas, sinxelas e orgullosas,…
Neste día Xesús quixo manifestar o seu amor coas palabras e os signos máis sorprendentes. E iso mesmo facemos nós hoxe, no Xoves Santo, no comezo do Triduo Pascual, non só lembrar algo que fixo Xesús hai moitos anos, senón facelo presente, actualizalo no aquí e no …